Going Down Under again!

Ik geloof niet, dat ik echt gemaakt ben om blogger te worden. Want ik loop nog steeds hopeloos achter. Misschien komt het doordat we zoveel doen. Misschien komt het doordat stroom/internet niet echt samengaan met de #vanlife. En misschien komt het omdat ik eigenlijk niet helemaal weet waar ik moet beginnen met mijn verhaal over Australië. Maar ik ga natuurlijk wel een poging doen. Dus bij deze, eindelijk een #happyelsa verslag van al onze Australische avonturen.

Na weer een lange reis en een 10 uur overstap aan de Gold Coast kwamen we 25 september redelijk uitgeput aan in Cairns. Een beetje een raar gevoel om na 3 weken luxe met de familie nu weer met 2 onbekende in een krakkemikkig hostel bed te moeten slapen. Maar ach, alles went en uiteindelijk bleek het een prima plek tijdens onze zoektocht naar een mooi camper busje. Via allerlei Facebook backpacker pagina’s en een aantal bezichtigingen kwamen we uit bij onze mooie bus ‘Maat’. We kochten dit oude besje uit 1999 over van een Duitse jongen die het de afgelopen 2 jaar zijn thuis noemde terwijl hij al reizend en werkend door Australië reed. Het blijft spannend om zo een oude bus met 400.000km + op de teller te kopen. Fingers crossed dus dat onze ‘Maat’ de komende 3 maanden heel blijft.

Terwijl wij op de straat voor het hostel onze bus aan het schoonmaken en uitpluizen waren (ik dacht dat Duitsers netjes waren… nou deze niet!!) ontmoeten we een Engels stel (Sammy en Matthew) dat ook net een busje had gekocht en die eigenlijk precies hetzelfde reisplan hadden als wij. Dus besloten we om de volgende dag op dezelfde camping af te spreken. Niet alleen was de camping een waar paradijsje (middenin in de tropische bossen, met wallaby’s, kippen & slangen), ook bleken Sammy en Matthew een heel leuk stel te zijn. En dat was de start van ons avontuur in Australië waarbij we uiteindelijk een groot deel samen gereisd hebben.

Omdat we maar liefst 3 maanden door Australië gereisd hebben, zal ik deze update vooral hoogtepunten met jullie delen en niet iedere dag, of ieder nieuw plaatsje uitgebreid bespreken. Als jullie wel onze precieze reisroute willen weten dan verwijs ik jullie door naar onze Polarsteps want die heb ik wel bijgehouden (daar kun je ook up-to-date blijven van onze Nieuw Zeelandse avonturen).

Nadat we in Cairns onze bus helemaal naar ons zin gemaakt hadden vertrokken we richting het noorden: de Daintree forest en Cape Tribulation. Echt een stukje tropisch paradijs waar het regenwoud het strand ontmoet, en waar de mooie bomen en enge dieren (slangen & spinnen) samen komen. Een goede plek dus om te kamperen, wandelen en over het strand te banjeren. We deden hier ook een heuse krokodillen-spot-tour op een prachtige rivier. Daarnaast kan je als fervent duikers natuurlijk niet de Great Barrier Reef omgeving bezoeken zonder de onderwaterwereld te bekijken. Maar om heel eerlijk te zijn viel het ons een klein beetje tegen. Het was vrij massaal, heel erg gericht op regels en het koraal en de vissen vonden wij minder mooi dan dat we in Azië gezien hebben. Maar misschien zijn we daar ook gewoon een beetje verwend…

In de staat Queensland hebben we eigenlijk de hele tijd prachtig weer en is het behoorlijk warm. We zoeken dan ook veel het strand, watervallen en meren op en komen zo op de mooiste plekken uit. We zien ook ergens Emu’s op het strand lopen (blijken achteraf nog een soort gevaarlijk te zijn ook…). Een van die hele mooie plekken was Lake Proserpine. Niet meer dan een grasveld waar je je auto zo aan het water mag zetten en mag kamperen. We genoten dus van een prachtige zonsondergang en zagen de mooiste sterrenhemel die we ooit gezien hebben! Helaas hadden we niet heel veel tijd om hier lang te blijven staan, want een bezoek aan een van de mooiste en bekendste stranden van Australië stond op de planning: de Whitsundays.

6 jaar geleden heb ik daar al eens een meerdaagse tour gedaan, maar nu besloten we om met een snelle speedboot een dag tour te doen. En het was echt super gaaf. We hebben gesnorkeld, genoten, gegeten en gelachen. Het water is nog steeds net zo fantastisch blauw als 6 jaar geleden, en het strand nog net zo wit! Ik denk dat de foto’s aardig voor zich spreken.

Na bijna een maand was het toch wel tijd om maar eens kangoeroes van dichtbij te gaan bekijken. In Agnes Water blijkt een man te wonen die een groter hart heeft voor de kangoeroes dan voor mensen (bleek toen we met hem spraken). Maar omdat hij geld vraagt voor het kamperen op zijn terrein, dat dan weer naar de verzorging van de kangoeroes gaat, konden wij wel mooi een nachtje doorbrengen op een plek vol met kangoeroes! Achteraf bleek dit nog niet eens echt nodig, want toen we de dag erna een potje gingen golfen bleken op de golfbaan ook meerder kangoeroes rond te huppelen. Echt super coole beesten.

Niet lang daarna stond alweer een nieuw groot avontuur te wachten. Fraser Island. Samen met Sammy & Matthew huurde we zelf een 4WD (Landrover Defender) om over het grootste zandeiland van Australië te crossen. Na een instructie en veiligheidsfilmpje mochten we op pad. Met de Landrover richting de ferry die ons daadwerkelijk op het eiland zou droppen. Drie dagen lang reden we met bijna 100km/u over het strand, surften we over de zandweggetjes en kampeerde we op fantastische plekjes. Het blijf bizar om zoveel zand bij elkaar te zien en om daar zelf met een auto overheen te crossen. Vooral voor Ad en Matthew was dit echt een droom die uitkwam!

Via Noosa, de Eumundi market en de prachtige Glasshouse Mountains kwamen we uiteindelijk uit in Brisbane. Zogezegd de zonnigste stad van Australië. Nou, niet toen wij er waren. De regen kwam met bakken uit de lucht. We sliepen in Brisbane eindelijk weer eens op een echte luxe camping en doordat het regende hadden we een goed excuus om een beetje te shoppen, koffietjes te drinken en lekker te lunchen. Uiteindelijk brak gelukkig toch de zon nog even door en hebben we een mooie wandeling gemaakt langs de rivier die dwars door de stad loopt. Brisbane is echt een hele leuke stad en het is nog volop in ontwikkeling dus er komen steeds meer hippe barretjes en restaurantjes bij. Zo ook brewery Felons. Een bierbrouwerij aan het water met een fantastisch uitzicht. Jullie snappen natuurlijk wel dat als je met een bierbrouwer op stap bent, je dit niet aan je voorbij kan laten gaan. We trakteerde ons in Brisbane ook nog op een echte ‘date night’ en lieten het gasstelletje in de camper voor wat het was en streken neer bij een trendy Italiaan. Heerlijk eten en goede wijn met wederom uitzicht over het water.

Na Brisbane besloten we om via een mooie binnenlandse route onze reis te vervolgen. We reden door Springbrook National Park en bezochten weer watervallen, uitzichtpunten en kampeerde op een camping waar een koala gewoon in de boom hing. Onze eerste koala in het wild die we echt goed konden zien!

Terwijl we verder naar het zuiden reden via Byron Bay, Grafton en Coffs Harbour begonnen de bosbranden ook een rol te spelen in onze reis. Terwijl we in Coffs Harbour nog met prachtig weer (illegaal) aan het strand kampeerde werd het tijdens onze volgende stop in Nambucca plotseling behoorlijk rokerig. De zon werd oranje en de lucht had een rare kleur. Dit bleek helaas het begin van een lang brand seizoen voor Australië. Terwijl we onze reis vervolgde en we eigenlijk wat langer in South West Rocks wilde blijven kwamen er serieuze berichten over het gevaar dat de branden later die week zouden gaan vormen. Omdat we wilde voorkomen dat we in een bosrijk gebied zouden stranden, en niet de hele dag rook wilde inademen hebben besloten om de volgende dag in een keer door te rijden naar Newcastle, de plek waar Elsa 6 jaar geleden een half jaar gewoond heeft.

Voor de branden was het fijn om weer in een stad te zijn, en het was eigenlijk ook heel gaaf om hier wat meer tijd door te kunnen brengen. Zo heb ik mijn oude huis (van de buitenkant) aan Ad laten zien, en hebben we heel wat restaurantjes geprobeerd die helaas in mijn hoofd toch wel beter waren dan dat nu bleek… Smaken veranderen blijkbaar ook in 6 jaar tijd. In Newcastle is niet echt een camping in het centrum en dus besloten we om weer eens illegaal in het King Edward Park te gaan slapen. Het was misschien een beetje winderig maar wat een fantastisch uitzicht hadden we zo over de stad. Een mooiere plek om ’s ochtends een rondje hard te lopen en daarna in een van de ‘Ocean Baths’ te duiken kan ik me eigenlijk niet bedenken. Ik snap nog steeds heel goed waarom ik het destijds zo fijn vond om hier te wonen. En inmiddels hoef ik het hardlopen ook niet meer alleen te doen. Want ik heb Ad zover gekregen dat hij hardloopschoenen heeft gekocht, en met me mee gaat rennen! Moet niet gekker worden hé?

De branden waren voor toen even redelijk onder controle en dus konden we door naar Nelson Bay en daarna richting de Hunter Valley. Een groot en bekend wijngebied in Australië. Laten we nu allebei van wijn houden dus was het makkelijk: we gaan een wijntour doen. De dag startte om 10 uur en we bezochten maar liefst 6 wineries. We leerde het een en ander over wijn. Deden een wijn en chocolade pairing én een wijn en kaas pairing. Maar bovenal dronken we heel veel wijn! De gids vertelde ons dat als we iedere slok die we kregen op zouden drinken dat we dan 2,5 fles per persoon zouden drinken. En dan sloten we de dag ook nog eens af bij een bierbrouwerij… De tour company heette waarschijnlijk ook niet voor niets ‘Two Fat Blokes’. Een grote aanrader dus!

Na alle wijn was het wel weer eens tijd voor actie. Daarom deden we een aantal pittige wandelingen in de Blue Mountains (waar we heel veel mazzel hadden met het weer en de rook van de bosbranden) en was het tijd om Sydney te bezoeken. In Sydney woont inmiddels een oude studievriend van mij en we mochten bij hun komen logeren. Het was superleuk om Charlie (en zijn vriendin Paola) weer te spreken en te horen hoe zijn leven er nu uit ziet. En het leuke is dat Charlie en Paola in mei naar Nederland komen dus dat we ze dan ook weer gaan zien. Daarnaast hebben we natuurlijk Sydney ontdekt, weer wat bierbrouwerijtjes bezocht en vooral lekker gekletst. Helaas bleken we een aantal dagen later ook nog verrast te worden met een boete voor onze bus… We hadden in een straat verkeerd om geparkeerd. Dus met de neus van de auto de verkeerde kant op. Maar wel netjes in een 2 richting straat. Wij hadden geen idee dat we iets fout deden. Maar het was wel een dure les: $269,-.

Inmiddels waren we al 2 maanden onderweg en hadden we dus nog ongeveer 4/5 weken voor het stuk van Sydney naar Melbourne en de Great Ocean Road. Daarnaast moesten we natuurlijk onze auto ook weer verkopen. De plaatsjes en de kust tussen Sydney en Melbourne worden misschien wat minder bezocht, zijn minder spectaculair maar oh zo leuk. Juist misschien wel, omdat ze wat meer normaal en leefbaar zijn. Zo zijn we in Kiama geweest waar ze een heerlijk ocean bath, prachtige vuurtoren en een leuk aantal cafeetjes hebben. En Jervis Bay met het fantastisch blauwe water en witte zand. Mollymook waar een prachtige golfbaan aan de kust ligt, en Narooma waar de zeehondjes en roggen gewoon in de baai zwemmen. We bezochten ook nog de hoofdstad Canberra. Eigenlijk vonden we dit stiekem maar een saaie stad, totdat we de bierbrouwerij ontdekten waar ze ook heerlijke (vega) burgers verkochten. Helaas bleek op de terugweg het bosbrand gevaar nog niet geweken en moesten we ruim 3 uur omrijden omdat de snelweg was afgesloten vanwege nieuwe bosbranden.

Een van de hoogtepunten in dit stuk van Australië was Kangaroo Valley. Een prachtige bosrijke omgeving met een heel grote gratis camping. Niet alleen is dat natuurlijk mooi meegenomen, maar ’s avonds rond de schemering kwamen uit alle hoeken en gaten Wombats aangewaggeld. Wat een supergrappige beesten. En ze zijn echt veel groter dan we dachten! Onze Engelse vrienden werden ’s nachts nog wakker gemaakt door een vriendelijke wombat met jeuk op zijn rug die even aan het ‘jeuken’ was aan de bumper van hun auto.

Het enige wat echt een stuk minder leuk is aan Australië in de zomer zijn de vliegen. En dan heb ik het niet over 1 of 2 vliegjes in je auto, maar echt over tientallen vliegen die je de hele dag achtervolgen en constant op je hoofd gaan zitten. Hoe meer zuidelijk we gingen, hoe erger het werd. Maar goed, dat nemen we dan maar voor lief, want er is niet echt iets wat je eraan kan doen helaas.

zo-veel vliegen!

Via het slaperige Eden, Mallacoota, Cann river, Lakes Entrance, Port Albert en Raymond Island kwamen we uiteindelijk uit in Wilsons Promontory National Park. Een supermooi gebied waar je gave wandelingen kan maken waarbij je echt supermooie uitzichten hebt. Helaas konden wij maar 1 van onze dagen daarvan genieten, omdat het weer hier toch echt een stuk grauwer, kouder en regenachtig werd. Omdat we inmiddels een afspraak hadden in Melbourne met de toekomstige eigenaren van onze bus moesten we toch door. En via een avondje pinguïns kijken op Philip Island belandde we uiteindelijk in Melbourne.

Daar ontmoette we niet alleen de nieuwe eigenaren van onze ‘Maat’, maar ook Joost en Viora (die we nu dus voor de derde keer op reis ontmoeten) die net in Australië zijn aangekomen, en bezochten we ook de Presidents Cup (golf wedstrijd). Daarbij moesten we ook de camper nog langs de garage brengen voor een servicebeurt en een soort APK keuring. We hadden super veel mazzel dat de nieuwe eigenaren nog niet direct op pad wilden met de bus, en zij vonden het dan ook geen probleem dat wij nog een weekje de tijd namen om de Great Ocean Road te rijden voordat we op 22 december onze bus officieel overgaven. De Great Ocean Road is precies dat, wat de naam al doet vermoeden. Een fenomenale kustlijn waar je de mooiste uitzichten hebt en onderweg een aantal hele leuke dorpjes. Wat betreft het weer gingen we hier van dagen met 16 graden, naar 45 graden en weer terug naar 14. Nou ben ik best wel een mooi weer kampeerder, maar 45 graden is echt een beetje te veel als je in een busje moet slapen…

Nadat we onze bus officieel overgedragen hadden was het tijd voor 3 dagen luxe in Melbourne. Heerlijk om weer een appartementje te hebben in de stad na alle back-to-basic campsites in the middle of nowhere. En het was ook nog eens tijd voor de kerstdagen. Melbourne was helemaal in de kerstsferen en daarom ook superdruk. Een heerlijk contrast met het kamperende leven. We lieten ons allebei een nieuwe kerst-coupe aanmeten en hebben genoten van de leuke wijken, koffietentjes en winkels. Op kerstavond zijn we uit eten geweest met Sammy en Matthew bij een hip restaurant en sloten we onze reis door Australië af in een wijnbar. Het is best gek na zo lang samen gereisd te hebben om dan nu afscheid te nemen. Daarnaast is het ook best gek om kerst zonder vrienden en familie te vieren, want uiteindelijk is dat toch wat kerst, kerst maakt thuis. 1e kerst dag was al helemaal een gekke dag, want ’s avonds vlogen we van Melbourne naar Christchurch. Na een late check-out hadden we nog wat tijd om door de stad te banjeren en een echte kerstlunch te verorberen. Want ons echte avondkerstmaal bleek uiteindelijk een vliegtuigmaaltijd te zijn… Dat kan toch beter haha. Maar we klagen niet, want er wachten nu weer bijna 2,5e maand avonturen sparen in Nieuw-Zeeland op ons!

En om heel eerlijk te zijn, zijn we nu alweer ruim een maand in Nieuw-Zeeland en ook hier is het weer fantastisch. Maar daarover later meer. 😉 

 

Liefs, 

 

Adwin en Elsa