21 april 2019: De aanslagen in Sri Lanka

08:30 in Ella, en we schuiven aan voor het ontbijt. “Gebakken/omelet/scrambled?” vraagt de eigenaar van ons guesthouse. “Gebakken graag” antwoorden we in koor. “One side or two sides?“. Dit is ongeveer hoe het hier in Sri Lanka ‘s-ochtends gaat. We maken gebruik van de heerlijke ontbijtjes die de hosts van onze guesthouses met veel liefde klaarmaken. Niets is te gek, en ze doen hun uiterste best voor ons. Een typisch Sri Lankaans ontbijt bestaat uit een pannenkoek van meel, kokosnoot en water en wordt hier een ‘rotti’ genoemd. Aangevuld met wat brood, boter, jam en fruit (goed voor de vitamientjes). De dag begon dus als ieder ander.

Niet veel later lopen we de hoofdstraat van Ella in om een scooter te gaan huren. We hebben besloten om vandaag “Liptons Seat’’ te bezoeken en daarna staat een mooie tempel op het programma. Liptons Seat is een uitzichtpunt waar de eigenaar van de Lipton plantages (mr. Lipton), zichzelf heeft vereeuwigd in een standbeeld op een bankje. Vandaar de naam Liptons Seat (zie foto).

Mr. Lipton op zijn eigen uitzichtpunt. Bij het maken van deze foto wisten wij nog van niets.

Rond 10:00 zitten we op de scooter en rijden we over prachtige slingerweggetjes richting Liptons Seat. Adwin aan het stuur en Elsa achterop. Een goed doordachte taakverdeling: Adwins’ gewicht voorop zorgt ervoor dat we geen wheely’s maken, en Elsa verzorgt de filmpjes van het prachtige landschap. Langzaamaan komen we steeds hoger en slaan we een weg in die ons in 15 prachtige kilometers langs groene theeplantages omhoog brengt. Eenmaal boven lopen we wat rond en genieten van het uitzicht over de theeplantages. We begrijpen heel goed waarom mr. Lipton voor deze locatie heeft gekozen. Overal waar je kijkt zie je de groene kleur van theeplantages en kan je kilometers ver kijken. Maar toen…

12:30. We worden aangesproken door een wat gespannen toerist. Have you heard? En toen vertelde hij dat er bomaanslagen hebben plaatsgevonden in Colombo en Batticalao.

Wat als een heerlijke dag begon sloeg in één klap om. Enkele seconden stonden we elkaar gechoqueerd en verbaasd aan te kijken. Bomaanslagen? In Sri Lanka? Het heftige nieuws wilde nog niet echt tot ons door dringen.

Na het einde van de burgeroorlog in 2009 is het land uiterst stabiel en zijn de mensen hard bezig om het land op te bouwen. Sri Lanka is een super vriendelijk land en wij voelde ons tot op dat moment enorm veilig.

We pakten instinctief onze telefoons erbij om de NOS app te raadplegen. Nog voordat we die geopend hadden zagen we een golf aan Whatsappjes van vrienden en familie die het nieuws al eerder gehoord hadden. “Zijn jullie in orde? Waar zitten jullie?” (Omdat we zelf nog niet helemaal bekomen waren van de schrik hebben we jullie goedbedoelde berichten wellicht wat te kortaf beantwoord, sorry daarvoor.)

13:00. Enigszins bekomen van het vreselijke nieuws hebben we besloten om de terugreis naar Ella te beginnen en daar in ons guesthouse de situatie verder te bekijken. We hebben geprobeerd om zo veel mogelijk berichten snel te beantwoorden en zijn onderweg nog een aantal keer gestopt om iedereen gerust te stellen. Op de terugweg naar Ella begint het ook nog eens gigantisch hard te regenen. Passend, denken we allebei en we trekken onze regenjassen aan en proberen zo veilig mogelijk de weg naar beneden te vervolgen.

Terug in Ella beheerst het nieuws de rest van onze dag. We volgen alle nieuwe informatie via de NOS app, die zeer uitgebreid verslag doen van de situatie. Inmiddels is het ook duidelijk geworden dat er een avondklok is ingesteld. De eerste berichten gaven aan dat deze vanaf 18:00 van kracht is. Een avondklok? We kennen het begrip wel, maar het voelt toch allemaal een beetje onwerkelijk. We besluiten om rond 17:00 alvast wat te gaan eten zodat we op tijd terug zijn in ons guesthouse. Maar rond 15:30 veranderen de berichten naar een avondklok vanaf 16:00.

Dus gaan we snel de heuvel van ons guesthouse af om te kijken of we ergens nog wat eten kunnen scoren. De situatie die we in het dorpje aantreffen is best wel gek. Bijna alle restaurants zijn al gesloten en er is nog maar één klein supermarktje open. We splitsen op, Elsa gaat op zoek naar wat rotti’s to go, en Adwin duikt de supermarkt in om water, crackers en koekjes te kopen. Met name in de supermarkt was het extreem druk en zag je echt dat de toeristen een beetje in paniek waren en zoveel mogelijk eten en water inkochten.

Terug in ons guesthouse hebben we gelukkig nog even kunnen Facetimen met onze ouders en hebben we het nieuws verder gevolgd. Wij zaten vrij ver van de aanslagen vandaan en voelde we ons ook nog steeds veilig in het binnenland. Daarom hebben we besloten om de volgende ochtend ‘gewoon’ de trein te pakken van Ella naar Nuwara Eliya.

Een aantal dagen later kregen we het nieuws over een negatief reisadvies en het terughalen van alle Nederlanders. We hebben heel erg getwijfeld over waar we goed aan zouden doen. Omdat wij doorvliegen naar Bangkok (en dus niets hebben aan een gratis terugreis naar Nederland) krijgen wij niets vergoed en we konden hooguit 5 dagen eerder dan het originele plan doorvliegen. Daarnaast voelen we ons nog steeds veilig in het land. We hebben inmiddels ons eigen vervoer (een echte tuktuk, hierover later meer) en verblijven in kleine guesthouses en homestays, en blijven uit de buurt van plekken waar veel mensen samen komen. Daarom hebben we besloten om onze reis in Sri Lanka af te maken. We verblijven de laatste dagen in Nilaveli, een klein plaatsje bij Trincomalee. Vrijdag 3 mei leveren we onze tuktuk in en reizen direct door naar de airport om door te vliegen naar Bangkok.

Jullie hebben eigenlijk nog een aantal reisverhalen tegoed over onze avonturen in Sri Lanka. Maar door het nieuws van de aanslagen vonden we het niet helemaal gepast om deze #happyupdates te delen. We zullen vanaf nu onze website verder updaten want we willen graag laten zien wat voor fantastisch land Sri Lanka is. We hopen ook dat de rust hier snel terug keert en dat de toeristen veilig kunnen blijven komen. Heel veel mensen leven hier van het toerisme. We zijn al meerdere mensen tegen gekomen die het niet meer zien zitten nu zoveel toeristen weg gaan, en annuleren voor de komende maanden. Natuurlijk is de natuur hier prachtig, zijn de stranden mooi en is het eten heerlijk. Maar juist de mensen maken dit land zo fantastisch en fijn om doorheen te reizen.

Het doet ons goed om te zien dat zoveel mensen met ons meeleven en we willen iedereen dan ook bedanken voor alle berichtjes. Met ons gaat het gelukkig nog steeds erg goed en we genieten ook echt nog steeds van dit mooie land, alhoewel het natuurlijk wel een rare situatie is. We laten snel weer wat van ons horen en hopen dat het hier nu verder rustig zal blijven.

Liefs,

Adwin en Elsa

P.s. In dit prachtige wagentje reizen wij het land nu door!

Meet Lola, onze eigen Tuk Tuk!