Hoge pieken, diepe dalen.

Klik op de foto’s in deze blog om ze in het groot te bekijken! 

 

In onze vorige reisverhaal hebben we jullie al een klein beetje lekker gemaakt met onze avonturen in Ella. Daar doen we in deze update nog een schepje bovenop. Maar helaas was er in Ella niet alleen plezier, dit was ook de plek waar we waren toen we het nieuws van de aanslagen te horen kregen. Daarover lees je in deze update meer.

Ella

Tijdens onze rit in het busje van Udawalawe naar Ella bleek al dat het toeval een leuke groep mensen had samengebracht. Mede daardoor werd onze tijd in Ella, één van de hoogtepunten van onze reis door Sri Lanka. In een leuke mix van een Frans stel, twee andere Nederlanders en twee Bulgaarse meiden hebben we een aantal avonden gezellig gegeten en verschillende hikes gemaakt. De eerste hike was naar Little Adam’s Peak. Een korte hike, maar met veel traptrede en ondanks het wat koelere klimaat in Ella t.o.v. de rest van Sri Lanka toch al best wel warm om 6 uur ’s ochtends. We gingen voor de zonsopkomst maar waren helaas iets te laat… Ach tja, het uitzicht was er niet minder mooi op! We hebben dan ook geruime tijd bovenop de berg gezeten en genoten van het oneindige uitzicht over de bergen van Sri Lanka. Na de klim naar Little Adam’s Peak was het pas 8 uur, en dus vervolgde we onze route naar de bekende 9 Arches Bridge. Een prachtige, oude brug waar de bekende blauwe trein (van Ella naar Kandy) overheen rijdt. Dit levert fantastische plaatjes op. Ook hier waren we zeker niet de enige die dit mooie plaatje wilde vastleggen dus naast genieten van het uitzicht hebben we ons dus ook verbaasd over alle toeristen én Sri Lankaanse toeristen die van alles probeerde om de trein te aanschouwen.

De volgende dag stond de grotere hike naar Ella Rock op het programma. Deze keer gingen we niet voor de zonsopkomst maar zijn we alsnog rond 7 uur vertrokken omdat de temperatuur dan nog redelijk aangenaam is. Het eerste stuk van de route was goed te doen en liep grotendeels over het spoor. Opletten dus dat er geen trein aankomt (gelukkig gaan er niet zo heel veel treinen per dag maar toch moesten we op de terugweg even aan de kant springen om een trein te laten passeren). De klim naar de top van Ella Rock was een stuk uitdagender dan die naar Little Adam’s Peak en dat zorgde dan ook weer voor de nodige liters zweet. Via modderige paadjes, grote stenen en klauterend door de tomaten, thee en rijstvelden vonden we onze weg naar boven. Wat een uitzicht! Wederom erg indrukwekkend. Ook bijzonder dat er bovenop deze berg gewoon twee dametjes zaten die heerlijke verse fruitsapjes verkochten. Berg of niet, er kan hier gewoon geld verdiend worden. Na de afdaling, die gelukkig een stuk makkelijker was dan de heenweg, waren we toch best wel kapot en na een snelle lunch hebben we de rest van de middag lekker op ons eigen terras gechillt, met uitzicht over de bergen.

 

Omdat we de sfeer in Ella, en de prachtige omgeving heel fijn vonden hebben we besloten om hier nog 2 nachten extra te blijven. Uiteindelijk hebben we dus ook nog tijd gehad om de mooie theeplantages te bezoeken, kregen we een rondleiding in de ‘Spice Garden’ waar we van alles leerde over verschillende kruiden en hebben we een bezoekje gebracht aan Liptons Seat. Zoals we in deze blog al vertelde was dit ook de plek waar het nieuws van de aanslagen te horen kregen. De laatste dag in Ella was dus best wel een vreemde dag helaas.

 

De treinreis

Vanuit Ella zijn we met de trein doorgereisd naar Nuwara Eliya. De trein is in Nederland nou niet per sé ons favoriete vervoersmiddel, maar hier in Sri Lanka ligt dat toch anders. De trein rijdt tussen Ella en Kandy dwars door de bergen vol theeplantages, en schijnt een van de mooiste (en drukste) treinreizen ter wereld te zijn. En daar is niets aan gelogen. Wát een uitzichten over oneindige groene theevelden. Bovendien hadden we zowaar een zitplaats. Wij deden de treinreis direct na de lokale vakantie, en een dag na de aanslagen, wat er denk ik voor zorgde dat veel mensen niet besloten te reizen. Wij hebben de treinreis maar tot de helft (Nuwara Eliya) gevolgd omdat we hier onze eigen tuk tuk zouden ontvangen, we wilden zo de rest van de prachtige route op eigen tempo kunnen rijden. Helaas is dit niet helemaal gelukt, want door de aanslagen had onze tuk tuk enige vertraging. Gelukkig konden we in Kandy (waar we dus met de bus heen gereisd zijn) alsnog na een heuse ‘tuktuk-rijles’ onze eigen tuk tuk ontvangen.

 

Nuwara Eliya

Nuwara Eliya is een bijzonder bergdorpje in Sri Lanka. Het klimaat is hier nog een aantal graden koeler dan in Ella, en de architectuur heeft veel Britse invloeden uit de koloniale tijden. Dit resulteert in een sfeervol plaatsje in een hele mooie omgeving. Ook hier zijn de uitgestrekte theevelden eerder regel dan uitzondering. Vanuit Nuwara Eliya hebben we watervallen bezocht en het prachtige Victoria Park. We hadden hier al gauw contact met de plaatselijke tuinman die ons vol trots alle namen van de bloemen en planten in het Nederlands kon vertellen. Hij had tijdens zijn opleiding tot tuinman alle namen in verschillende talen moeten leren. Elsa en de tuinman hadden al gauw een klik omdat ook Elsa veel bloemen namen kende vanuit haar tijd als bloemenmeisje. De tuinman vond het zo leuk, dat hij beloofde een aantal zaden van Sri Lankaanse bloemen op te sturen naar Nederland. Nu is het afwachten of er binnenkort daadwerkelijk wat zaadjes aan zullen komen op de Noordkade in Roelofarendsveen.

 

De laatste ochtend in Nuwara Eliya stond de wekker om 4:45. We werden namelijk om 5:00 opgepikt door onze tuktuk chauffeur om een bezoek te brengen aan Hortons Plains National Park. Hier kan je een prachtige wandeling maken naar ‘Worlds End’. Hier heb je een indrukwekkend uitzicht én het gevoel alsof je aan het einde van de wereld bent omdat je aan een enorme afgrond van 800m diep staat. Dit national park heeft door de ligging en de hoogte ook een hele andere natuur dan de rest van Sri Lanka. Ook weer super mooi en indrukwekkend.

 

Lola, onze eigen tuk tuk

Ondanks de vertraging door de aanslagen hebben we in Kandy toch onze eigen tuk tuk kunnen ontvangen. Na een uitdagende eerste rijles (ons guesthouse zat weer eens bovenop een berg, dus Adwin mocht meteen bergafwaarts leren rijden), en een kleine discussie met de verhuurder over of we nou voor 9 of 10 dagen moesten betalen, kon ons tuk tuk avontuur beginnen! De volgende ochtend werden onze rij-skills meteen getest. Dwars door de drukke stad Kandy begon onze route naar Sigirya. Maar al na een paar kilometer hadden we de smaak goed te pakken en reden we al zwaaiend, toeterend en met een grote glimlach op ons gezicht over de Sri Lankaanse wegen. Toeteren was één van de eerste handelingen die we leerde tijdens onze rijles. Het betekent hier namelijk van alles. Van ‘hee, ik kom eraan’ tot  ‘ga aan de kant’, of simpelweg ‘bedankt voor het aan de kant gaan’. We hebben er dus heel wat op los getoeterd tijdens de laatste 9 dagen van onze trip.

 

 

 

Sigirya & Pollonaruwa

In Sigirya hebben we onze tuk tuk meteen veel gebruikt en goed getest. In ons guesthouse hebben we een leuk Belgisch stel ontmoet die hun 6 maanden durende trip afsloten in Sri Lanka. Met z’n 4e in de tuk tuk (ja, dat was best wel krap) hebben we verschillende uitstapjes gemaakt. We zijn naar de Pidurangula Rots gereden om deze te beklimmen en hebben een dagtripje naar Pollonaruwa gemaakt. Pollonaruwa is één van de eeuwenoude koningsteden van Sri Lanka. Hier hebben we een bezoek gebracht aan enorme ruïnes van veel verschillende tempels.

 

De laatste dagen

Tijdens ons verblijf in Sigirya veranderde het reisadvies vanuit Nederland in een negatief reisadvies. We hebben daardoor enorm getwijfeld over wat we moesten doen. We voelden ons namelijk best wel veilig in Sri Lanka en omdat wij door zouden vliegen naar Thailand hadden wij ook niets aan de gratis terugroep actie van alle Nederlanders. Na lang wikken en wegen hebben we dan ook besloten om de laatste 5 dagen gewoon in Sri Lanka te blijven. We hebben daarom het erg rustige kustplaatsje Nilaveli opgezocht. Dit zou een van de mooiste stranden van Sri Lanka moeten zijn. Wij vonden het helaas een beetje tegen vallen. Ja, het had inderdaad een heel erg uitgestrekt strand met palmbomen, maar er lag ook heel veel vuil en er stonden veel onafgemaakt gebouwen of ongezellige prikkeldraadhekken langs het strand.


Reisplannen

Gelukkig hadden we in Nilaveli wel een leuk guesthouse met een schattige tuin en hebben we de laatste dagen dus gebruikt om lekker te ontspannen, rustig aan te doen en ons Sri Lanka avontuur eens goed te laten bezinken. We hebben hier ook maar eens nagedacht over wat we eigenlijk na Sri Lanka zouden gaan doen. Grofweg ziet onze planning er nu als volgt uit: van Sri Lanka vliegen we via Bangkok naar Cambodja. Na ongeveer 3 weken Cambodja reizen we over land verder naar Vietnam en Laos. Daarna willen we graag richting Borneo en Indonesië reizen. Een goed vooruitzicht dus!

Ons volgende reisverhaal komt dus niet meer vanaf Sri Lankaanse bodem. We proberen op deze website ook nog wat meer foto’s te posten van ons Sri Lanka avontuur. Hou de pagina dus in de gaten de komende tijd! Jullie kunnen onze Cambodiaanse avonturen natuurlijk gewoon blijven volgen via happyelsa.nl en Instagram.

Liefs,

Adwin en Elsa