30 dagen Vietnam. Onze conclusie? Te kort!

Vietnam. Weer een nieuw avontuur dat al begon met passeren van de landgrenzen. We werden met een Cambodjaans busje afgezet bij de grens en moesten zelf 5 minuten lopen in niemandsland om de grens te passeren. De uitgaande stempels waren zo gezet, maar het visum van Vietnam liet even op zich wachten. Hier ervoeren wij direct de corruptie van het land. Want hoewel we online al betaald hebben voor ons visum werd er aan de grens toch om een aantal dollars gevraagd voordat de douanier stempels in ons paspoort wilde zetten. En de mensen die meer dollars tussen hun paspoort klemde, werden ook veel sneller geholpen… Welkom in Vietnam. Een wonderschoon land, waar iedereen geld aan je probeert te verdienen!

’s Avonds om 10 uur waren we dan eindelijk, na 15 uur reizen, in Ho Chi Minh City oftewel Saigon. Een stad waar we weer direct de geschiedenis van Vietnam indoken. Een bezoek aan het War Remnant museum en de Cu Chi tunnels vanuit de Vietnamoorlog lieten ons ook hier weer alle gruwlijkheden zien die hebben plaatsgevonden. Nu is het gebied van de tunnels een toeristische trekpleister waar je zelf, op een luchtige manier, kan ervaren hoe het geweest moet zijn om in die mega kleine tunnels te verblijven en soms te moeten rennen voor je leven. Het is wel bijzonder om nu eens in het echt te zien waar we op school over hebben geleerd tijdens onze geschiedenislessen.

Aziatische steden zijn bijna altijd mooi om vanaf bovenaf te zien en daarom besloten we om in Ho Chi Minh een bezoek te brengen aan ‘The World of Heineken’. Een Heineken Experience zoals in Amsterdam, maar dan op de 60e verdieping van een enorm gebouw. Prachtig uitzicht dus. Verder natuurlijk lekker commercieel maar best eens leuk om mee te maken. 

Na de hitte van Cambodja en Ho Chi Minh City waren we wel toe aan een wat koeler klimaat. We besloten dus om door te reizen naar Da Lat. Een hoger gelegen plaats waar het dus meteen een graad of 10/15 kouder is overdag. We sliepen in een super gezellig hostel met een hele sociale eigenaar die iedereen ’s avonds mee op pad nam om te gaan eten en een aantal barretjes te bezoeken. Superleuk om allerlei verschillende mensen te ontmoeten en zo weer meer reis-inspiratie op te doen.

 

Da Lat ligt midden tussen de bergen en dat maakt het een fantastische plek maakt om rond te toeren door de mooie omgeving. Op zoek naar prachtige watervallen, gekke gebouwen en bergen om te bewandelen. We hebben hier de Lang Biang Peak beklommen. Ondanks dat het in aantal kilometers (+/- 12) niet per sé de langste hike is, was het toch goed zwaar omdat het laatste stuk bijna recht omhoog gaat. Het uitzicht was het gelukkig helemaal waard! De burgers die we ’s avonds aten, hadden we dus ook meer dan verdiend.

Vanuit Da Lat werd het maar eens tijd voor een nachtbus. Om 5 uur ’s middags verlieten we Da Lat om ’s ochtends om 7 uur aan te komen in Hoi An. Niet per sé een hele relaxe ervaring want de Vietname nachtbussen zijn niet echt gebouwd op het formaat van ons Westerlingen. Helemaal niet op het formaat reus Adwin… Gelukkig hadden we in Hoi An een van de beste hotels van onze hele trip geboekt (en dat voor nog geen €13,-) en mochten we na een heerlijk ontbijtje direct onze kamer in om nog even bij te slapen. Dit hotel wordt gerund door 3 zussen die allemaal met alle liefde helpen of gewoon even gezellig met je willen kletsen. Hoi An is onder andere bekend omdat er hier zoveel kledingmakers zitten die allemaal binnen 2 dagen de mooiste dingen kunnen maken. Ook wij hebben hier het een en ander op maat laten maken maar dan via ons hotel. Want een van de drie zussen is zelf ook kleermaker en kon ons van al onze wensen voorzien. Heel bijzonder om te zien hoe ze binnen 24 uur 6 kledingstukken (winterjas, pak, blazer, broekje, topje en jurk) kunnen maken. En dat slechts aan de hand van een aantal foto’s!

Het oude centrum van Hoi An staat op de Unesco wereld erfgoedlijst. En dat is volgens ons meer dan terecht. Een prachtig oud centrum met overal gekleurde huizen en gezellig lampionnetjes. Overal waar je kijkt zie je leuke winkeltjes, stiekeme hofjes en prachtig afgewerkte huisjes. Overdag al prachtig (en heet) om doorheen te dwalen, maar ’s avonds met alle gekleurde lichtjes misschien nog wel mooier. Alhoewel het ’s avonds wel megadruk is en daardoor vrij toeristisch aanvoelt. De temperaturen in Vietnam liggen overdag rond de 35-38 graden, en ’s nachts zakt het kwik vaak maar net onder de 30 graden. Het is daarom ook extra fijn dat Hoi An aan de kust ligt, en je ook wat verkoeling kan zoeken langs het strand.

Vanuit Hoi An besloten we om via de Hai Van Pass naar Hue te rijden. ’s Ochtends werd onze scooter gebracht, en onze grote backpacks opgehaald zodat wij zelf de hele dag de tijd hadden om deze prachtige pass te rijden en te genieten van de mooiste uitzichten. Onderweg maakte we een lunchstop langs het strand en konden we ’s middags lekker afkoelen in de Elephant Springs. Een ooit hele mooie waterval, maar op dit moment overgenomen door locals die langs de hele bron hutjes hebben neergezet zodat ze weer geld kunnen vragen aan de toeristen…

Dat is wel een beetje een terugkerend thema in Vietnam. Je kan het zo gek niet bedenken of ze proberen je iets te verkopen, je de weg te wijzen of op een andere manier te ‘helpen’. Zodat ze vervolgens geld kunnen vragen. Dat is soms wel vrij irritant maar gelukkig helpen de mensen van de hotels en homestays wel mee om je attent te maken op de dingen waar je op moet letten om niet steeds opgelicht te worden. Je moet hier ook standaard bij echt alles afdingen wil je niet overal het dubbele betalen van wat de lokale prijzen zijn.

Na het rijden van de Hai Van pass was het tijd voor een van de gaafste dingen van onze reis tot nu toe. Een tweedaagse jungle en cave trekking. We hebben 2 dagen door de jungle gewandeld, 2 enorme grotten doorgeklauterd en gekampeerd in de opening van een van deze grotten. Wij hoefde gelukkig alleen maar onze eigen spulletjes te tillen, want er waren 5 porters die met ons mee gingen om alle kampeer en kookspullen mee te nemen. Het is dan ook echt ongelofelijk dat we zo een fantastische maaltijd geserveerd kregen, terwijl je midden in de jungle zit. Maar de foto’s zeggen zoveel meer dan wat ik zo op papier kan zetten dus oordeel zelf maar.