Canada & New York – the End!

Er is goed nieuws, en er is slecht nieuws. In tijden van quarantaine brengen we eerst het goede nieuws: zoals je ziet is er weer een nieuwe #happyupdate over het spetterende slotstuk van onze reis! Dan het slechte nieuws: dit is voor nu de laatste reis update… Want voorlopig ziet het er niet naar uit dat we nog snel ergens naartoe zullen gaan. Maar nu niet te sip worden want eerst volgt er hier dus een mooie samenvatting van onze laatste 10 dagen in Montreal (Canada) en New York City.

Vanuit Auckland was het 5 maart echt tijd om richting de kou te vertrekken. Niet helemaal voorbereid (zowel mentaal als fysiek) kwamen we na een reisdag van een ruim 21 uur aan in Montreal. Zodra we door de deur van het vliegveld naar buiten stapten raakte ons lichaam direct in een soort shock. HOLYMOLY! Zo voelt vrieskou dus ook alweer. Maar gelukkig was daar onze reddende engel in de vorm van Joanna mét 2 lekkere warme winterjassen en een warme auto. Joanna heb ik (Elsa) ruim 6 jaar geleden leren kennen toen wij beide in Newcastle, Australië studeerde. Na al die jaren hebben we nog steeds goed contact en is Joanna ook bijna ieder jaar in Nederland geweest voor een dag of twee. Joanna heeft namelijk familie in Polen en ze regelt eigenlijk altijd een overstap in Amsterdam. Het werd dus wel eens tijd dat ik haar een bezoekje bracht.

Nadat we goed en wel met al onze spullen in de auto zaten was het tijd voor onze eerste echte Québecse maaltijd. Montreal ligt in Quebéc, het Franstalige gedeelte van Canada, en is na Toronto de grootste stad van Canada. Joanna nam ons mee naar een klein restaurantje waar we Poutine haalde. Deze namen we mee naar de heuvel Mont Royal waarbij we met uitzicht over de donker wordende stad onze maaltje nuttigde. Poutine is eigenlijk niet meer dan frietjes met jus en kaas, en voor de liefhebber wat groentes. Top dus. Na onze lange reis en het tijdverschil (toen we aankwamen was het nog steeds 5 maart, maar dan 16:30 ipv 15:45 toen we in het vliegtuig stapte) deden we ’s avonds niet heel veel meer dan lekker bijkletsen en op tijd naar bed.

De volgende dag stonden er weer een hoop leuke dingen op het programma. We sliepen per ongeluk uit tot half elf (hallo jetlag) en na een iets te groot ontbijt nam Joanna ons mee naar de volgende eet-stop. Een ‘cabane á sucre’. In het engels ook wel een ‘sugar shack’. Een suikerschuur dus… Deze eetgelegenheid is vooral bekend onder Quebecse families die hier familie diners houden en dingen vieren. Je krijgt in 4 verschillende gangen een hoop eten op tafel, van worstjes tot soep, en van pannenkoeken tot eieren. Maar de term suiker komt met name van de beroemde Maple Syrup die je eigenlijk overal overheen hoort te doen. Ondanks dat het vaak op het eerste gezicht wat vreemde gerechten waren voor ons, was het eigenlijk wel heel lekker. Maar als we dit ooit nog een keer doen, dan slaan we wel het ontbijt over want het is echt héél veel eten! 

Na nog wat rondgestruind te hebben in een drukke, gezellige straat in Montreal hebben we de avond weer doorgebracht bij Joanna thuis. Ze woont met twee leuke huisgenoten in een gezellig appartementje. Eigenlijk hadden we bedacht om nog ergens een borrel te gaan drinken, maar na 3 flessen wijn en wat lekkere borrelhapjes besloten we om toch maar gewoon thuis te blijven.

Zaterdag was het tijd voor wat actie na al dat eten. We gingen naar een terrein bij het Olympisch Park omdat daar een event georganiseerd werd waarbij je marshmallows kon roosteren, met hakbijlen mocht smijten én met kerstbomen kon gooien. Wie wil dat nou niet. Ondanks dat het eigenlijk wat meer voor kinderen was, hebben we ons kostelijk vermaakt.

De middag brachten we door in een spelletjes café. Je kiest een tafeltje en dan komt de ‘game master’ vragen wat voor soort spellen je leuk vind. Vervolgens brengt hij een spel, doet een super goede uitleg (kunnen veel mensen wat van leren) en daarna mag je zelf aan de slag. Super leuk! De avond sloten we af in een gezellige pub waar je voor $5,- hamburgers kon eten. Laat dat goede en goedkope tentjes vinden maar aan Jojo over.

Op de een of andere manier leek het echt alsof we de zon met ons meegenomen hadden. Want, zeker voor Montrealse begrippen, was het echt lekker weer. Zonnig maar koud. Maar volgens Joanna was het überhaupt de eerste keer zonnig sinds het begin van de winter. Daar moesten we natuurlijk gebruik van maken, en daarom gingen we schaatsen in het park op een bevroren meer. Het is echt heel grappig om na zo lang zomer, plotseling midden in de winter te staan. Nadat we ook nog even genoten van uitzicht over Montreal vanaf Mont Royal was het tijd voor onze volgende sportieve activiteit.

We mochten meedoen met de Australian Rules Football training van Joanna. Joanna is dit een aantal jaar geleden gaan doen in Canada nadat ze van het bestaan had geleerd in Australië. En niet geheel zonder succes want komende zomer mag ze uitkomen voor het Canadese team op een toernooi in Australië! Gelukkig was deze training met de plaatselijke club waar het niveau heel verschillend is. Onze onkunde viel dus niet al te erg op. Helaas, of gelukkig, zijn hier geen beelden van. Het was wel echt super leuk om weer even een teamsport te doen waarbij je al je energie kwijt kan. Misschien begint dat handballen dan toch weer te kriebelen….

Maandag was onze laatste echte dag in Montreal. Maar zeker niet de minste. Om 9 uur ’s ochtends stapte we in de auto en reden we 2 uur naar een… SKI gebied!! We hebben daar de hele middag, in de stralende zon (en inmiddels zelfs 8 graden) van de piste afgeraust. Joanna en Ad op een snowboard, en Elsa weer eens op de ski’s. Op deze manier konden we namelijk alle materialen lenen van Joanna en haar vrienden i.p.v. dat we dit moesten huren. Komt het toch nog eens van pas dat Elsa zowel kan skiën als snowboarden. Nadat we deze fantastische dag afsloten met een biertje in de zon, en een goede maaltijd (onbeperkt mosselen voor Ad) was het helaas tijd om weer terug te rijden naar Montreal. Onze laatste avond samen met Jo. Bizar hoe snel deze 5 dagen voorbij zijn gevlogen. En ondanks dat we toch een beetje een jetlag hadden, hebben we super veel gedaan en gezien en ben ik echt heel erg blij dat we dit ‘ommetje’ naar Montreal gemaakt hebben. We hebben echt 5 fantastische dagen gehad. Dankjewel Jojo!

Dinsdag ochtend zette Joanna ons in alle vroegte af op het vliegveld. We zaten dan ook ruim op tijd in het vliegtuig en alles leek super gesmeerd te verlopen. We hadden zelfs een soort businessclass vliegtuig met alleen maar relaxte stoelen met mega veel ruimte. Helaas bleek dit te mooi om waar te zijn en stonden we nog ruim 1,5 uur aan de grond vanwege een technisch probleem. Gelukkig konden we na deze vertraging gewoon opstijgen en landde we veilig en wel in New York City. Het vroege opstaan, de jetlag en alle activiteiten hakte er plotseling behoorlijk in. En toen we in onze hotelkamer aankwamen hebben we ook eerst maar even niets gedaan, even bijkomen.

Zo veel ruimte!

Maarja, je bent natuurlijk niet in New York City om op je hotelkamer te gaan zitten (dan hadden we wel een goedkopere bestemming uitgezocht). Dus versloegen we de vermoeidheid en stonden we met twee straatjes lopen midden op Times Square. Wát een chaos, wat een drukte. Maar toch ook super fascinerend. Dit beeld heb je zo vaak op tv, in series en films gezien dat het hoe dan ook indruk maakt. Die middag dwaalde we een beetje door de straten van New York, bezochten we de eerste winkels en eindigde we de avond zoals het hoort in Amerika: met burgers!

De dagen erna vulde we met heel veel kilometers wandelen door de stad. Steeds weer nieuwe wijkjes ontdekken en de hippe eettentjes zoeken. Want naast dat je in New York heel veel fastfood kan eten, zijn er ook genoeg hippe en healthy eetgelegenheden. Voor de mensen die nog een tripje New York in het verschiet hebben (alhoewel ik wel aanraad om er vooral nog even mee te wachten totdat men de Corona weer onder controle heeft), geef maar een gil en ik deel graag al mijn eettips met je!

Naast al het eten en ontdekken van alle verschillende buurten hebben we natuurlijk ook lekker veel geshopt en zijn we op de Empire State Building geweest. Ook brachten we een bezoek aan het 9/11 museum. Het is echt heel indrukwekkend om daar rond te lopen en te weten wat er allemaal is gebeurd. Helemaal omdat, ondanks dat we zelf behoorlijk jong waren, deze gebeurtenis echt nog in je geheugen gegrift staat. Toch voelde het bezoek aan dit museum een beetje dubbel vanwege de drukte. Er werd inmiddels steeds meer bekend over het Corona virus, en ook in New York ontwikkelde de ziekte zich steeds sneller. Dat bleek dan ook want de avond na ons bezoek gingen alle musea dicht.

Ook konden we hierdoor niet meer naar de Broadway show die we in gedachten hadden, en ging ons bezoek aan een wedstrijd van de Yankees niet door. Ook kwam er plotseling het nieuws dat Trump alle vluchten van en naar Europa zou verbieden vanaf vrijdag. Enigszins verontrustend nieuws natuurlijk aangezien wij zondag, na bijna een jaar reizen, naar huis zouden vliegen…

Er is in New York gelukkig ook een hoop te doen waarbij je niet constant tussen de massa’s mensen loopt. Zo hebben we via de Brooklyn Bridge (alhoewel het daar ook best druk was…) Brooklyn door gestruind, de ferry gepakt naar Staten Island om het Vrijheidsbeeld te bewonderen en nog maar wat meer geshopt. Natuurlijk kon ook een wandeling door Central Park niet ontbreken. Tussendoor vonden we nog wat heerlijke eettentjes. Ik zou dus zeker niet willen zeggen dat onze afsluiter er minder door was.

Natuurlijk zullen we niet ontkennen dat de vraag hoe het corona virus zich zou ontwikkelen, met alle gevolgen van dien, ons wel bezig heeft gehouden. We waren dan ook erg blij toen bleek dat onze vlucht naar huis ‘gewoon’ door ging. Het voelde wel een beetje raar om op dat moment op een vliegveld te lopen, waar plotseling veel meer mondkapjes en handschoentjes te zien waren dan normaal. Het voordeel was dan wel weer dat het vliegtuig half leeg was en we op onze 7 uur durende vlucht allebei lekker languit konden liggen.

Helaas was het corona virus in Nederland al in een verder stadium en dat betekende ook dat het ontvangst en weerzien van de familie en vrienden op Schiphol een beetje in duigen viel. Gelukkig hebben we wel nog met onze eigen families een leuke middag en avond gehad en hebben we onder genot van een heerlijke maaltijd lekker bijgepraat en van elkaar genoten.

Nu zijn we inmiddels alweer 3 weken thuis, en we kunnen niet ontkennen dat we het thuiskomen een stuk leuker hadden voorgesteld. We hadden namelijk best wel zin om naar huis te gaan, om vrienden en familie weer te zien en samen leuke dingen te kunnen doen. Nou, zoals jullie allemaal weten heeft dat natuurlijk behoorlijk anders uitgepakt. Maar we willen hier ook weer niet teveel over klagen want we zijn ook héél erg blij dat we überhaupt thuis gekomen zijn. New York is op dit moment even niet ‘the place to be’ namelijk. Ook zijn we echt heel erg dankbaar dat we onze fantastische reis al gemaakt hebben. We moeten er niet aandenken dat je op het punt staat om zo een fantastisch avontuur te beginnen en het dan zo in duigen valt.

Wij willen dus eigenlijk alleen maar positief terugkijken op het afgelopen jaar. Het is zo bijzonder geweest om dit te kunnen en mogen doen. Om zoveel landen te bezoeken, culturen te ontdekken, mensen te ontmoeten en avonturen te sparen. We hebben geen seconde spijt gehad van onze beslissing om alles in Nederland even achter te laten en te gaan voor wat we zelf écht wilde. Of we dan nooit een baal- of mismomentje hebben gehad? Natuurlijk wel, maar dat hoort er bij, en dat maakt ook dat je het reizen, en alles wat je thuis hebt, daarna nog meer waardeert.

Voorlopig is dit dus de laatste #happyupdate. Misschien dat ik (Elsa) in de toekomst nog weleens via dit kanaal wat van mij laat horen, maar voor de komende tijd zullen we de avonturen zelf moeten creëren vanuit huis. Natuurlijk willen we alle lieve volgers van onze reis onwijs bedanken voor al jullie enthousiaste reacties en leuke mails. We schreven deze blogs vooral omdat we het zelf tof vinden, maar jullie enthousiasme maakt het wel een stuk leuker. Dus, super erg bedankt daarvoor!

Liefs, 

 

Adwin en Elsa