De eerste week Sri Lanka

 

Daar staan we dan op Schiphol. Tikkeltje gespannen maar toch ook super enthousiast en nieuwsgierig naar wat ons te wachten staat. Beide met een grote backpack op onze rug, en een kleinere op onze buik. Natuurlijk hebben we net iets te veel spullen bij ons en hopen we dat we op de een of andere wonderbaarlijke wijze snel wat gewicht zullen kwijtraken. Als we ons de eerste weken goed insmeren zijn we in ieder geval van die liter zonnebrand af…

 

Bepakt en bezakt op Schiphol

Maar eerst het ‘afscheid’ op Schiphol. We waren keurig op tijd en konden snel onze bagage inchecken. Meer dan genoeg tijd dus voor een koffietje met onze familie. Daarna was het echt tijd om doei te gaan zeggen. Na heel wat knuffels, kussen en toch ook wat traantjes was het echt tijd om door de security te gaan.

Zwaaien, even omkijken, en nóg een keer zwaaien en daar gingen we. Een heel raar gevoel. Een combinatie van heel veel zin in avontuur, maar toch een knoop in je buik omdat je weet dat je al deze lieve mensen voorlopig niet in het echt gaat zien. Gelukkig hebben we tegenwoordig Whatsapp, Skype en Facetime dus als we zin hebben om even lekker te kletsen dan kan dat gewoon. Komt vast goed.

Doei lieverds

Vanaf Schiphol vlogen we in 8,5 uur, met een korte tussenstop in Dammam, naar Oman. Op Oman airport moesten we 4 uur wachten. Gelukkig was het voor ons gevoel redelijk etenstijd dus konden we de eerste 1,5 uur prima doorkomen. Daarna was het wel zitten, en wachten. Na nog een vlucht van 4 uur, in een net te krap vliegtuig, zijn we dan eindelijk in Colombo, Sri Lanka.

Vanaf Colombo pakten we de taxi richting Negombo. Vooraf hebben we al een leuk guesthouse geboekt zodat we ons daar nu geen zorgen over hoeven te maken. Het was wel even zoeken naar de plaats van bestemming want blijkbaar hebben we deze reis een talent voor het uitzoeken van nogal afgelegen accomodaties (daarover later meer). Maar na een belletje van de taxi meneer naar ons guesthouse kwamen we om ongeveer 10 uur ’s ochtends lokale tijd aan bij ons verblijf, 27 uur nadat we de B&B van mijn ouders hebben verlaten. We waren kapot! De laatste weken in Nederland en de lange reis hakte er aardig in, dus eerst maar even een paar uurtjes slapen.


Negombo village guesthouse


In Negombo hebben we ‘s middags direct het strand opgezocht. Negombo heeft best een mooi strand, maar veel toeristen slaan het over omdat er elders in Sri Lanka veel mooiere en betere stranden om te zwemmen zijn. Dat betekent dus weinig toeristen, en veel locals op het strand. Terwijl het een heel groot strand is, met bootjes en een paar leuke restaurantjes. Daar hebben we dan ook meteen maar gebruik van gemaakt want inmiddels was het best lang geleden dat we ons vliegtuig ontbijt naar binnen schoven.

Avond 1 waren we ook meteen getuigen van een prachtige zonsondergang. Daar gaan we er hopelijk nog veel meer van zien!

Zonsondergang Negombo Beach


Nadat we de dag erna, iets beter uitgerust, nog meer van Negombo hebben ontdekt (de vismarkt, een ‘Dutch fort’, en een heleboel leuke straatjes) zijn we doorgereisd naar Hikkaduwa. Een kustplaatsje dat vrij toeristisch is maar een prachtig strand heeft. De reis ernaar toe was al één groot avontuur. Vanaf ons guesthouse in Negombo regelde we een tuktuk naar het busstation in Negombo om vervolgens de bus naar Colombo te pakken.

 

Zodra we zagen welke kleine bus er klaar stond en we een snelle blik op onszelf (inclusief volle bepakking) wierpen, was onze conclusie al gauw dat dat nooit zou gaan werken. Gelukkig kwam er snel daarna een veel grotere bus met airco en inmiddels stonden we redelijk vooraan in de rij en hadden we de plekken voor het uitzoeken. Onze grote backpacks moesten in het laadruim van de bus, maar net toen we goed en wel zaten bedacht ik me dat ik het geld dat ik speciaal gewisseld had voor deze busreis (in kleine biljetten dus) in het zijvak van mijn grote backpack had gestopt. Dus daar ging Ad, tot groot vermaak van de lokale bevolking, als grote kerel van bijna 2m: op zijn buik tijgerend het bagageruim in, over balen hooi om toch het benodigde geld te pakken. Ik vind het nog steeds jammer dat ik al in de bus zat om onze zitplek (en andere spullen) te bewaken, want dat moet er toch best grappig uitgezien hebben als ik de lachende locals hun gezichten moet geloven. 

En dat was nog maar deel één van de reis. Want nadat de bus in Colombo arriveerde moesten we bepakt en bezakt nog een weg afleggen dwars over een drukke markt. Nadat we heel wat overenthousiaste tuktuk chauffeurs van ons afgeslagen hebben, zagen we in de verte het treinstation. Gelukkig ging het uiteindelijk allemaal best soepel en we waren dan ook heel blij toen we met het juiste kaartje, op het goede perron stonden te wachten op de trein.

Daar zagen we al snel dat het best druk ging worden. En dat klopte, als je denkt dat de NS er wat van kan tijdens de spits? Het kan altijd erger. We werden van links naar rechts geduwd en aan alle kanten ingehaald door de kleine Sri Lankanen die ons maar in de weg vonden staan met al die rugzakken. Dat resulteerde uiteindelijk in een plekje in de deuropening voor ons. Wat achteraf helemaal niet zo slecht bleek te zijn, want nu hadden we prachtig uitzicht (de trein rijdt bijna de hele route langs de kust) en een lekker windje. Enige jammere aan het staan in de doorgang is dat we regelmatig in de weg stonden. De gehele treinreis van 3 uur lopen er namelijk verkopers voorbij met fruit, ‘gekoeld’ drinken en allerlei etenswaar.

Goed en wel in Hikkaduwa aangekomen zijn we na een lekkere lunch en het vinden van een leuke slaapplek, direct het strand op gegaan. Wat een golven! (zie filmpje) Hierdoor zijn er een hoop surfers te spotten. Wij besluiten vooral om echt even te gaan chillen. We hebben ons met name druk gemaakt over waar we het lekkerst konden eten, of we niet verbrandde tijdens onze strandwandelingen en ’s avonds over of er wel stroom was. Want april is de warmste maand in Sri Lanka en de stroom wordt hier opgewekt via waterturbines. Om water te besparen is er meerdere keren per dag een algehele power cut. Dan zit je dus plotseling in het donker. Meestal gaat de stroom na één uur weer aan. Sommige restaurantjes spelen hier slim op in door een generator aan te zetten en zo toch de enige in hun straatje te zijn waar je ziet wat je eet.

 

Eten aan het strand van Hikkaduwa
Kottu aan het strand

Na twee hele relaxte dagen is het tijd om door te gaan naar onze volgende bestemming ‘Unawatuna’. Dit ligt gelukkig maar een kleine 25 km verderop dus geen lange reis dit keer. De lokale bus is ons vervoersmiddel. Zo rijden we voor €0,50 in een half uurtje richting Unawatuna. Je moet wel een beetje durven, want deze lokale bussen rijden hard. Heel hard. Gaat het verkeer niet snel genoeg, dan gaan ze er luid toeterend omheen. Soms betekent dat ook vol in de remmen en daarna weer als een gek optrekken. Goede test voor mijn wagenziekte dus.

Na de bus is het tijd voor een tuktuk ritje naar ons onderkomen voor de komende dagen. Weer een avontuur want hier komt ons talent voor afgelegen locaties om de hoek kijken. Ergens hadden we het kunnen weten want de homestay heet ‘sun and moon good view villa’. En ja, waar heb je nou een ‘good view’, bovenop de berg natuurlijk! Dus reden we in een zwaar bepakte tuktuk met horten en stoten een super stijl weggetje op. Maar eenmaal bovenop hebben we dan ook wel de mooiste, nieuwste en fijnste kamer tot nu toe. Zelfs met een eigen keukentje. En omdat de bovenste verdieping nog niet af is, dat komt volgend seizoen, fungeert dat nu als dakterras om zo inderdaad die ‘good view’ te bewonderen.

 

Sterrenhemel vanaf ons dakterras

In Unawatuna kan je genieten van zon, zee en strand. Maar er is ook van alles te doen in de omgeving. Gister zijn we bijvoorbeeld naar een oud Nederlands fort geweest in het plaatsje Galle. Een soort mini dorpje tussen de oude fort muren. Deze plek staat op de UNESCO wereld erfgoedlijst en is dus super mooi onderhouden. We hebben vanaf de hoge fort muren prachtige uitzichten en een mooie zonsondergang gezien. Het is ook bijzonder dat er nog allerlei Nederlandse invloeden terug te zien zijn zoals ‘de Groote Kerk’ en een oud militair ziekenhuis. Daarnaast zijn er ook hier weer verschillende verkopers die proberen om ons stuivers en kwartjes uit de VOC tijd te verkopen.

 

Galle Fort
Kleurrijke gebouwen in Galle Fort
Mooie uitzichten vanaf de muur van Galle Fort

Na Unawatuna zijn we van plan om nog even bij het zon, zee en strand leven te blijven. We willen door richting Mirissa en Tangalle (zuid Sri Lanka) om daarna via Udawalawe national park richting het binnenland te reizen. De volgende #happyupdate dus meer zonnige foto’s, hopelijk ook wat surfactie en misschien zelfs wel wat vuurwerk want 13 en 14 april vieren ze hier Singalees Nieuwjaar.

Bedankt voor het lezen en tot de volgende #happyupdate in het voor ons nieuwe jaar.

Liefs,

Adwin en Elsa

Recommended Posts

2 Comments

  1. Wow, dat is een goed begin van de lange reis. Geniet er van!

    • Dankje Jacqueline! Dat gaan we zeker doen. 🙂


Comments are closed for this article!